Home    |    Szycie odzieży    |    Towary gotowe    |    Nadruki/Hafty    |    Promocje    |    Warunki    |    Katalogi PDF    |    Firma    |    Kontakt

Materiały:
(poniższe materiały są materiałami naszego dostawcy,
i zostały umieszczone w celach ofertowych)
 

1. KATEGORIE RĘKAWIC Rękawice dzielimy na trzy kategorie, w zależności od tego, przed jakiego rodzaju ryzykiem, czy niebezpieczeństwem mają chronić nasze ręce. Podział rękawic ze względu na stopień zagrożenia opisany został w dyrektywie 89/686/EWG. Nazwa Opis Kategoria 1 Rękawice używane w sytuacjach niskiego ryzyka. Przykładem jest większość zwykłych rękawic roboczych oraz rękawic do prac domowych, używanych w celu ochrony przed środkami czyszczącymi i wodą. Chronią przed działaniem temperatur nie przekraczających + 50oC. Nie wymagają certyfikacji. Rękawice zabezpieczają przed: Działaniami czynników mechanicznych, których skutki są powierzchowne Środkami czyszczącymi o słabym i łatwo odwracalnym działaniu Zagrożeniami związanymi z manipulacją gorącymi przedmiotami lub materiałami o temperaturze nie wyższej niż 50oC Czynnikami atmosferycznymi bez uwzględnienia czynników wyjątkowych i ekstremalnych Słabymi uderzeniami i drganiami, których skutki nie mogą powodować nieodwracalnych uszkodzeń ciała Kategoria 2 Rękawice używane w sytuacjach o stopniu ryzyka nie klasyfikowanym jako bardzo niskie ani bardzo wysokie. Rękawice tej kategorii muszą być oznakowane piktogramem pokazującym funkcje ochronne danej rękawicy. Wymagana jest certyfikacja. Kategoria 3 Rękawice używane w sytuacjach wysokiego ryzyka wystąpienia poważnego lub trwałego uszkodzenia (np. przy pracach z bardzo agresywnymi substancjami chemicznymi, wysokimi temperaturami, itp.). Wymagana jest certyfikacja. 2. OPIS TWORZYW 2.1. PCV - (POLICHLOREK WINYLU) Cienkie rękawice używane gdy potrzebna jest ochrona przed wodą i lżejszymi środkami czyszczącymi. Mocniejsze rękawice pokryte winylem lub w nim zanurzone oznaczają się dobrą chwytnością i odpornością na ścieranie i jednocześnie zachowują miękkość, także na mrozie.   Zalety: Dobra odporność na kwasy i zasady. Środki ostrożności: Słaba wytrzymałość mechaniczna. Unikać kontaktu z rozpuszczalnikami zawierającymi ketony, rozpuszczalnikami aromatycznymi Odporność na szkodliwe substancje:   Ścieranie 0% 70 100% Przecieranie 0% 10 100% Rozdarcie 0% 10 100% Przebicie 0% 35 100% Oleje i tłuszcze 0% 35 100% Węglowodory 0% 35 100% Kwasy 0% 100 100% Rozpuszczalniki nieketonowe 0% 35 100% Rozpuszczalniki ketonowe 0% 10 100% Środki piorące, detergenty 0% 100 100% 2.2. LATEX (GUMA NATURALNA) Przewyższa inne materiały odpornością na rozciąganie, wygodny w użyciu. Ze względu na zawarte proteiny w naturalnym lateksie może, w niektórych wypadkach, wywołać reakcje uczuleniowe. Zalety: Bardzo duża elastyczność odporność na rozdarcie wysoka odporność na wiele kwasów i ketonów. Środki ostrożności: Unikać kontaktu z olejami, tłuszczami i pochodnymi węglowodorów. Odporność na szkodliwe substancje:   Ścieranie 0% 35 100% Przecieranie 0% 100 100% Rozdarcie 0% 100 100% Przebicie 0% 35 100% Oleje i tłuszcze 0% 10 100% Węglowodory 0% 10 100% Kwasy 0% 70 100% Rozpuszczalniki nieketonowe 0% 10 100% Rozpuszczalniki ketonowe 0% 70 100% Środki piorące, detergenty 0% 100 100% 2.3. NITRYL Syntetyczny ekwiwalent gumy naturalnej. Lepsza wytrzymałość na ścieranie i przecięcie niż np. winyl. Zachowuje swoją formę i może być prany. Ulega biodegradacji. Mocniejsze rękawice pokryte nitrylem, czy zanurzane w nim, oznaczają się dobrą chwytnością i bardzo dobrą wytrzymałością na ścieranie i przecięcie. Odporne na działanie rozpuszczalników organicznych, kwasów, węglowodorów, olejów i tłuszczów. Rękawice nitrylowe są bezpieczne dla środowiska. Zalety: Bardzo wysoka wytrzymałość na ścieranie i przebicie. Bardzo wysoka wytrzymałość na pochodne węglowodorów. Środki ostrożności: Unikać kontaktu z rozpuszczalnikami zawierającymi ketony, kwasy utleniające i organiczne produkty azotowe Odporność na szkodliwe substancje:   Ścieranie 0% 100 100% Przecieranie 0% 70 100% Rozdarcie 0% 10 100% Przebicie 0% 100 100% Oleje i tłuszcze 0% 100 100% Węglowodory 0% 100 100% Kwasy 0% 70 100% Rozpuszczalniki nieketonowe 0% 70 100% Rozpuszczalniki ketonowe 0% 10 100% Środki piorące, detergenty 0% 70 100% 2.4. NEOPREN Charakteryzuje się wysoką odpornością na ścieranie, nieco gorszą od PCW i nitrylu. Rękawice neoprenowe są odporne na działanie ketonów, kwasów, węglowodorów, olejów i tłuszczów oraz rozpuszczalników organicznych. Zalety: Wieloraka wytrzymałość chemiczna: kwasy, rozpuszczalniki alifatyczne. Dobra odporność na światło słoneczne i ozon. Środki ostrożności: Unikać kontaktu z olejami, tłuszczami i pochodnymi węglowodorów. Odporność na szkodliwe substancje:   Ścieranie 0% 10 100% Przecieranie 0% 70 100% Rozdarcie 0% 35 100% Przebicie 0% 35 100% Oleje i tłuszcze 0% 70 100% Węglowodory 0% 70 100% Kwasy 0% 100 100% Rozpuszczalniki nieketonowe 0% 35 100% Rozpuszczalniki ketonowe 0% 70 100% Środki piorące, detergenty 0% 100 100% 2.5. PVA (ALKOHOL POLIWINYLOWY) Rękawice z PVA odznaczają się bardzo dobrą chwytnością nawet mokrych powierzchni. Odporny na ketony, oleje, węglowodory i rozpuszczalniki organiczne. Uwaga: jedno z najdroższych pokryć! 3. OPIS SKÓR 3.1. Lico Jest zewnętrzną warstwą skóry. Jest miękkie, trwałe, odporne na wilgoć i ścieranie. W przypadku produkcji rękawic często wykorzystuje się odpady skór licowych z przemysłu meblarskiego. Taka skóra jest bardzo odporna na ścieranie i najczęściej charakteryzuje się najwyższą jakością. Stosuje się także skórę szlifowaną, tzw. nubuk. 3.2. Dwoina Jest wewnętrzną warstwą skóry. Odznacza się porowatą powierzchnią i dlatego łatwiej od lica pochłania wilgoć. Daje dobrą chwytność. Grubość zależy od wcześniej oddzielonego lica oraz od tego, czy dwoina była dzielona na 2 warstwy. 4. MATERIAŁY I TKANINY Twillis O właściwościach produktu końcowego decydują właściwości włókna surowego i sposób łącznie włókien w materiał. Tkanina jest materiałem stabilnym i zwięzłym. Aby uzyskać materiał bardziej podatny stosuje się tzw. Twills, dający zawsze efekt diagonalny. Różnice między różnymi masami Twills-u wynikają z ilości wstawek. Im więcej wstawek, tym bardziej gęsta i mocniejsza tkanina. Trykot jest bardziej elastyczny i rozciągliwy. Produkowany jest za pomocą różnych technik dziergania. Wyróżniamy trykot poziomy, gdzie nici biegną wszerz materiału i trykot pionowy o niciach biegnących wzdłuż materiału.   Poniżej podano kilka typów trykotu zw. także Jersey: Utkanie gładkie - gładkie, bez różnic między prawą a lewą stroną, powierzchnia mało rozciągliwa Utkanie belkowe - tzw. ściągacz dający rozciągliwość Interlock - dwie utkane razem powierzchnie ściągaczowe, ścisłe i mniej rozciągliwe Dzianina frotte - dwie nitki w każdym oczku, w tym jedna dłuższa tworząca pętelki   Możliwości termoizolacyjne materiału zależą od wyglądu włókna i objętości powietrza pomiędzy włóknami. Tkaniny zawierają 60-70% powietrza, trykot 80-90%. Tzw. ruggning daje tzw. daje tzw. flanelę co sprawia, że materiał jest bardziej miękki, bardziej odporny na ciepło. Materiały tekstylne używane są w różnych kombinacjach. Mogą być używane w połączeniu z innymi materiałami np. skórą, gdzie część grzbietowa jest wykonana z materiału, a część wewnętrzna dłoni i części palców ze skóry, a także jako zwykłe rękawice robocze. Ponadto rękawice wykonane z różnego typu tkanin mogą służyć jako wkłady do rękawic gumowych. 4.1. Bawełna Dobrze przepuszcza powietrze, nie elektryzuje się i jest wygodna w noszeniu. Mocniejsza jest mokra niż sucha. Wytrzymałość na ścieranie przy różnych grubościach włókna wysoka Wytrzymałość na rozciąganie cN/dtx 3-4 Rozciągliwość % 6-10 Wytrzymałość mokra w % wytrzymałości suchej 105-115 Absorpcja wilgoci w % 65% RF 8 CN=Newton, dtx=masa (w gramach) na 10.000 m włókna, RF=wilgotność względna. 4.2. Wełna Wytrzymałość na ścieranie przy różnych grubościach włókna średnia Wytrzymałość na rozciąganie cN/dtx 1-2 Rozciągliwość % 25-35 Wytrzymałość mokra w % wytrzymałości suchej 75-85 Absorpcja wilgoci w % 65% RF 15 CN=Newton, dtx=masa (w gramach) na 10.000 m włókna, RF=wilgotność względna. 4.3. Wiskoza Wytrzymałość na ścieranie przy różnych grubościach włókna średnia Wytrzymałość na rozciąganie cN/dtx 2-2,5 Rozciągliwość % 15-25 Wytrzymałość mokra w % wytrzymałości suchej 50-60 Absorpcja wilgoci w % 65% RF 13 CN=Newton, dtx=masa (w gramach) na 10.000 m włókna, RF=wilgotność względna. 4.4. Akryl Jest włóknem trzymającym dużo powietrza, co daje mu bardzo dobre właściwości ocieplające. Używane często jako materiał zastępczy zamiast wełny.   Wytrzymałość na ścieranie przy różnych grubościach włókna wysoka Wytrzymałość na rozciąganie cN/dtx 3-4 Rozciągliwość % 20-40 Wytrzymałość mokra w % wytrzymałości suchej 90-95 Absorpcja wilgoci w % 65% RF 1,5 CN=Newton, dtx=masa (w gramach) na 10.000 m włókna, RF=wilgotność względna. 4.5. Poliester Używany jest ze względu na swoją wytrzymałość i rozciągliwość. Nie kurczy się w kontakcie z wodą. Absorbuje skrajnie mało wilgoci Wytrzymałość na ścieranie przy różnych grubościach włókna bardzo wysoka Wytrzymałość na rozciąganie cN/dtx 4-6 Rozciągliwość % 20-40 Wytrzymałość mokra w % wytrzymałości suchej 95-100 Absorpcja wilgoci w % 65% RF 0,5 CN=Newton, dtx=masa (w gramach) na 10.000 m włókna, RF=wilgotność względna. 4.6. Poliamid Wytrzymałość na ścieranie przy różnych grubościach włókna bardzo wysoka Wytrzymałość na rozciąganie cN/dtx 4-6 Rozciągliwość % 20-40 Wytrzymałość mokra w % wytrzymałości suchej 90-95 Absorpcja wilgoci w % 65% RF 4 CN=Newton, dtx=masa (w gramach) na 10.000 m włókna, RF=wilgotność względna. 4.7. Nomex Wytrzymałość na ścieranie przy różnych grubościach włókna   Wytrzymałość na rozciąganie cN/dtx 4-5 Rozciągliwość % 15-20 Wytrzymałość mokra w % wytrzymałości suchej 90-95 Absorpcja wilgoci w % 65% RF 4,5 CN=Newton, dtx=masa (w gramach) na 10.000 m włókna, RF=wilgotność względna. 4.8. Kevlar Wytrzymałość na ścieranie przy różnych grubościach włókna   Wytrzymałość na rozciąganie cN/dtx 20-25 Rozciągliwość % 2-5 Wytrzymałość mokra w % wytrzymałości suchej 90-95 Absorpcja wilgoci w % 65% RF 3 CN=Newton, dtx=masa (w gramach) na 10.000 m włókna, RF=wilgotność względna. 1. NORMY 1.1. Informacje wstępne 1.1.1. Klasyfikacja filtrów Klasa % minimalnej skuteczności Całkowity przeciek do wewnątrz FFP1 78% 22% FFP2 22% 78% FFP3 98 2% Przykład: półmaska FFP3 zatrzyma 98% cząstek 1.1.2. Filtry chroniące przed pyłami i aerozlami Typ kod koloru Zabezpieczenie P1   Do ochrony przed dużymi cząstkami stałymi bez szczególnej toksyczności (węglan wapniowy) P2   Przed aerozloami stałymi i/lub płynnymi ze wskazaniami jako niebezpieczne lub drażniące (dwutlenek krzemu, węglan sodowy) P3   Przed aerozloami stałymi i/lub ciekłymi o właściowościach (beryl - cząsteczki radioaktywne) Dotyczy norm EN136, EN140, EN141, EN143, EN149, EN405 1.1.3. Klasyfikacja odnosząca się do stosowania pochłaniaczy Filtry przeciwgazowe i przeciwparowe kod koloru Rodzaj zabezpieczenia Typ A   Gazy i opary organiczne, których punkt wrzenia jest Typ B   Gazy i opary nieorganiczne za wyjątkiem tlenku węgla Typ E   Dwutlenek siarki i niektóre kwaśne gazy I pary Typ K   Amoniak i niektóre pochodne amidu Dotyczy norm EN136, EN140, EN141, EN143, EN149, EN405 1.1.4. Klasy absorpcji pochłaniaczy gazowych i oparów Klasa 1 Pochłaniacz o małej zdolności absorpcji (stężenie obj. zanieczyszczenia od 0.1% lug 1000ppm) Klasa 2 Pochłaniacz o średniej zdolności absorpcji (stężenie obj. zanieczyszczenia < od 0.5% lug 5000ppm) Klasa 3 Pochłaniacz o dużej zdolności absorpcji (stężenie obj. zanieczyszczenia < od 1.0% lug 10000ppm) ppm: 1 część zanieczyszczenia na 1 milion części ośrodka dyspersyjnego Dotyczy norm EN136, EN140, EN141, EN143, EN149, EN405 1.1.5. Zagrożenia spowodowane promieniowaniami szkodliwymi dla oka Strefa Długość fali środowisko uszkodzenia wzroku UV-A 315-380 nm Praca na zewnątrz Zmęczenie gałek ocznych, zbytnie nasłonecznienie, częściowa ślepota UV-B 280-315 nm Światło słoneczne, środowisko przemysłowe, badanie przy czarnym świetle Katarakta, flesz spawalniczy, udar łuku UV-C 100-280 nm Środowisko przemysłowe, spawanie łukiem Uszkodzenie rogówki lub soczewki oka, utrata wzroku Światło niebieskie 400-480 nm Środowisko przemysłowe, praca przy komputerze (zmęczenie VDU), instalacje elektryczne, praca na zewnątrz Uszkodzenie siatkówki oka, utrata wzroku, zwyrodnienie plamki żółtej (starzenie), barwnikowe zwyrodnienie siatkówki Podczerwnień 780-1400 nm (bliska IR) 1400-2000 nm (średnia IR) Spawanie elektryczne, odlewnictwo (produkcja szkła lub stali), procesy przy mikrofali, światło słoneczne Uszkodzenie siatkówki, barwnikowe zwyrodenienie siatkówki, uszkodzenia rogówki lub soczewki oka, zwyrodnienie plamku żółtej (starzenie) 1.1.6. Spektrum elektromagnetyczne Dzięki noszeniu odpowiednich filtrów można wyeliminować znaczną część spektrum elektromagnetycznego (nadfiolety, podczerwienie) jak również pewne partie światła. 1.1.7. Obróbka szkieł Szkła poddawane obróbce przeciw zarysowaniu zabezpieczone są przeciw skutkom tarcia co pozwala przedłużyć im okres użytkowania. Obróbka chroniąca przed zaparowaniem umożliwia okularom odporność w przypadku szybkich zmian temperatur. 1.2. EN 136 Maski pełne Dotyczy badań odnośnie odporności na temperaturę, uderzenia, działanie płomienia, promieniowania termicznego, naciągania, testowania środków czyszczących i dezynfekujących. Wymagania nt. zapewnienia przez producenta znakowania instrukcji. 1.3. EN 140 Półmaski i ćwierćmaski Dotyczy badań odporności na uderzenia, temperaturę, działanie płomienia, na środki czyszczące i dezynfekujące, oraz oporów oddychania. 1.4. EN 141 Pochłaniacze i filtropochłaniacze Opisuje ona badania laboratoryjne w celu zapewnienia zgodności co do wytrzymałości na uderzenia, temperaturę, wilgoć, pracę w miejscach szczególnie narażonych na korozję oraz odporności mechanicznej i oddechowej. 1.5. EN 143 Filtry chroniące przed cząstkami Odnosi się ona do wytrzymałości na uderzenia, temperaturę, wilgoć, pracę w miejscach szczególnie narażonych na korozję oraz odporności mechanicznej i oddechowej. 1.6. EN 149 Wyszczególnia minimalne wartości charakteryzujące półmaski filtrujące stosowane jako sprzęt ochronny układu oddechowego. DOBÓR FILTRA Każdy filtr lub pochłaniacz rozpoznaje się po odpowiednim kodzie koloru. NDS ( Najwyższe Dopuszczalne Stężenie) odpowiada ono stężeniu mierzonemu dla danego produktu przez pewien okres czasu (np. 8-godzinny dzień pracy). Jeśli NDS przekracza stężenie, na które może być narażony człowiek bez uszczerbku na jego zdrowiu, zabezpieczenie będzie konieczne. NDS znajduje się w opisie toksycznego produktu. VLE (Współczynnik ograniczenia ekspozycji wg. normy europejskiej) Jest to stężenie mierzone w czasie maksymalnym 15 minut, którego nie można przekroczyć. Dotyczy badań odporności na uderzenia, temperaturę, działanie płomienia, na środki czyszczące i dezynfekujące, oraz oporów oddychania. 1.7. EN 166 Posiada zastosowanie do wszelkich typów ochrony indywidualnej oczu przeciwdziałających zagrożeniom mogącym spowodować uszkodzenie oka, za wyjątkiem promieniowania pochodzenia nuklearnego, promieni X, emisji lasera i podczerwieni wysyłanych przez źródła o niskich temperaturach. Nie ma zastosowania w przypadku, kiedy istnieją odrębne normy (ochrona oczu przed laserem, przed słońcem do użytku ogólnego,...) 1.8. EN 169 Dotyczy filtrów spawalniczych i filtrów dla technik pokrewnych. 1.9. EN 175 Specyfikacja wymagań bezpieczeństwa odnośnie sprzętu ochrony oczu i twarzy przy spawaniu i technikach pokrewnych. 1.10. EN 340 Norma ta dotyczy wymagań ogólnych dla odzieży ochronnej, zdefiniowanych jako zamienniki lub wkładane na zewnątrz odzieży osobistej i skonstruowanych w taki sposób, by chronić przed jednym lub wieloma zagrożeniami. Oznakowanie: nazwa, marka handlowa, rodzaj produktu, rozmiar, numer odpowiedniej normy, piktogramy, etykieta ze sposobem konserwacji, instrukcja użytkowania. 1.11. EN 342 Odzież chroniąca przed zimnem Norma ta określa wymagania i metody badań właściwości odzieży chroniącej przed zimnem przy temperaturach poniżej -5*C. Klasa przepuszczalnosci powietrza (0 do 3) : jest to poziom szczelności odzieży. Klasa odporności parowania (0 do 3) : jest to poziom właściwości "oddychających" odzieży. Tabela interpretacji odporności odzieży w niskich temperaturach, certyfikowanych na zgodność z normą EN342 Podane temperatury i czas ulegają zmianom w zależności od rodzaju odzieży i aktywności danej osoby   Bardzo mała aktywność : nieruchoma pozycja stojąca lub siedząca z lekką pracą ramion. Mała aktywność : marsz 2 km/h lub pozycja stojąca z umiarkowaną pracą ramion. Średnia aktywność : marsz 4 km/h lub praca stojąca przy ruchach kręgosłupa. Dla każdego rodzaju aktywności oblicza się minimalną temperaturę, w której ciało może być przetrzymywane w warunkach niezdefiniowanej termicznej neutralności (8 godz.) i najniższej temperaturze, która może być wytrzymywana przez 1 godzinę z prędkością chłodzenia do zaakceptowania przez organizm ludzki. Izolację tą otrzymuje się przy użyciu odzieży spodniej (typ B), a mianowicie : długie kalesony i podkoszulek z długimi rękawami, spodnie i bluza z polaru, podkolanówki i grube skarpety, rękawice ocieplane i kominiarka. 1.12. EN 343 odzież chroniąca przed złą pogodą Odporność na przenikanie wody (0 do 3) : jest to poziom przesiąkania odzieży. Odporność na pzrenikanie pary (0 do 3) : jest to poziom "oddychania" odzieży. Środowisko zastosowania : Niniejsza forma określa właściwości odzieży chroniącej przed złą pogodą, wiatrem i zimnem w temperaturach poniżej -5*C. Pierwszy numer widniejący po prawej stronie piktogramu, oznacza poziom nieprzemakalności, drugi odnosi się do poziomu "oddychania" odzieży. 1.13. EN 344-1 Określa ona wymagania i metody badania obuwia bezpiecznego, ochronnego i zawodowego w pracy. Musi być powiązana i stosowana wraz z normami EN345-1, EN346-1 i EN347-1, które precyzują wymagania obuwia w zależnosci od poziomu występowania poszczególnego ryzyka. 1.14. EN 345-1 Wymagania dla obuwia bezpiecznego do użytku w pracy Powołując się na normę EN344-1, ta europejska norma określa podstawowe i dodatkowe wymagania dla obuwia bezpiecznego do użytku zawodowego, oznaczonego symbolem "S". But został wyposażony w podnosek ochronny mający zapewnić ochronę przed maksymalnym uderzeniem o wartości równej 200 J i przed zgnieceniem o wartości 10 kN. 1.15. EN 346-1 Wymagania dla obuwia ochronnego, oznaczonego P But został wyposażony w podnosek ochronny mający zapewnić ochronę przed maksymalnym uderzeniem o wartości równej 100 J i przed zgnieceniem o wartości 10 kN. 1.16. EN 347-1 Wymagania dla obuwia zawodowego do użytku w pracy, oznaczonego O. Obuwie to różni się od obuwia bezpiecznego z powodu braku posiadania podnoska zabezpieczającego przed uderzeniem i zgnieceniem. Wymagania dla tych trzech norm europejskich mogą być zaliczone do trzech kategorii. 1.17. EN 352 Wymagania bezpieczeństwa i badania EN352-1:nauszniki przeciwhałasowe EN352-2:wkładki przeciwhałasowe EN352-3:nauszniki przeciwhałasowe mocowane do przemysłowego hełmu ochronnego Stanowią o wymogach w zakresie budowy, projektu, charakterystyki technicznej i metod badań. Nakazują udostępnienie informacji dotyczących danych technicznych. 1.18. EN 368 Odporność materiału na przenikanie cieczy. 1.19. EN 374-2 Ochrona przed mikroorganizmami Norma 374 określa metodę badań dla odporności na przepuszczanie rękawic ochronnych zabezpieczających przed związkami chemicznymi i/lub mikroorganizamami. Kiedy rękawice odporne są na przepuszczanie, badane wg tej części normy EN374-2, tworzą skuteczną barierę przeciw zagrożeniom mikrobiologicznym. 1.20. EN 374-3 Odporność chemiczna Dotyczy wyznaczenia odporności tworzyw wchodzących w skład rękawic na przesiąkanie związków chemicznych bez gazów, potencjalnie niebezpiecznych w razie ciągłego kontaktu. Należy więc zwrócić szczególną uwagę na fakt, że badanie to nie jest sprawozdaniem z warunków mogących wystąpić w pracy oraz zaleca się wykorzystywanie wyników badań, posiadających wartość jak najbardziej względną, wyłącznie do porównywania tworzyw jako grupę kategorii wytrzymałościowej przez określony czas oddziaływania. 1.21. EN 381 Odzież ochronna dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych Odzież wyposażona jest w zestaw antyprzecięciowy, będący prawdziwą barierą przeciw ostrzu piły, zrealizowany z wielowarstwowej dzianiny petelkowej, w składzie której znajduje się poliester, polipropylen o wysokiej gęstości i dodatkowo wzmocniona włóknami Kevlaru R. Norma EN381 określa poziom zabezpiecznia w stosunku do prędkości łańcucha i powierzchni ochronnej odzieży. Dane te są sprecyzowane w normie EN381-1 dla osłony nóg i w normie EN381-11 w przypadku bluzy. 1.22. EN 388 Odporność mechaniczna Ma zastosowanie do wszelkiego typu rękawic ochronnych w zakresie oddziaływań fizycznych i mechanicznych w postaci tarcia, przecięcia, przekłucia i rozdarcia. Stopnie wytrzymałości Wymagania 0 do 4 a: Odporność na ścieranie : Ilość niezbędnych cykli przy stałej prędkości, aby uszkodzić próbkę. 0 do 5 b: Odporność na przecięcie ostrym narzędziem : Ilość niezbędnych cykli przy stałej prędkości, aby uszkodzić próbkę. 0 do 4 c: Odporność na rozdarcie : Maksymalna siła działania w celu rozdarcia próbki. 0 do 4 d: Odporność na przekłucie : Konieczna siła z jaką znormalizowany grot przekłuje próbkę. 1.23. EN 397 Przemysłowe hełmy ochronne Umieszczenie oznakowania: numer normy europejskiej, nazwa lub identyfikator producenta, rok i kwartał, typ hełmu, rozmiar lub zakres rozmiaru. W instrukcji użytkowania wyszczególnione są dane lub zalecenia odnośnie regulacji, montażu, stosowania, czyszczenia, dezynfekcji, konserwacji, przeglądu i przechowywania. 1.24. EN 405 półmaski pochłaniające lub filtropochłaniające z zaworami Wyszczególnia badania w zakresie odporności na rodzaj działań, na zużycie, uderzenia, ogień i na opary oddychania. 1.25. EN 420 Rozmiary rękawic rozmiar rękawicy odpowiada ręce o rozmiarze wymiary ręki minimalna długość rękawicy obwód dłoni długość 6 6 152 160 220 7 7 178 171 230 8 8 203 182 240 9 9 229 192 250 10 10 254 204 260 11 11 279 215 270 1.26. EN 407 Odporność na gorąco i ogień Określa metody badań, wymagania ogólne i poziomy właściwości termicznej oraz sposób oznakowania rękawic ochronnych przed gorącem i/lub ogniem. Stosuje się ją do wszystkich rękawic, które powinny chronić przed gorącem i/lub płomieniami pod jedną lub wieloma następującymi formami : ogień, ciepło kontaktowe, ciepło konwekcyjne , promieniowanie cieplne, drobne rozpryski stopionego metalu, duże rozpryski stopionego metalu. ZAGROŻENIA TERMICZNE (gorąco i/lub ogień) Poziom właściwości Wymagania 1 do 4 a : Niepalność : Czas palenia się tworzywa i pozostawanie w stanie w stanie tlenia się po zlikwidowaniu źródła ognia 1 do 4 b : Odporność na ciepło kontaktowe : Temperatura (w przedziale 100*C do 500*C) w jakiej osoba nosząca rękawice nie odczuje żadnego bólu (czas co najmniej 15 sekund) 1 do 4 c : Odporność na ciepło konwekcyjne : Czas w jakim rękawica jest w stanie opóźnić przewodzenie ciepła wynikającego z działania ognia 1 do 4 d : Odporność na promieniowanie cieplne : Czas konieczny do podwyższenia temperatury do poziomu danego gorąca 1 do 4 e : Odporność na drobne rozpryski ciekłych metali : Konieczna ilość rozprysków do podniesienia temperatury rekawicy do pewnego poziomu 1 do 4 f : Odporność na duże rozpryski ciekłych metali : Konieczna ilość rozprysków do spowodowania uszkodzenia rękawicy 1.27. EN 458 Ochronniki słuchu Zaleca dobór, użytkowanie, konserwację codzienną i okresową oraz zachowanie ostrożności przy użytkowaniu. 1.28. EN 465 Odzież chroniąca przed chemikaliami z połączeniami nieprzepuszczającymi rozpylonej cieczy Norma ta określa jakie są minimalne wymagania dla odzieży nieprzepuszczającej rozpylonej cieczy, posiadającej uszczelnione szwy między różnymi jej częściami jak również dla rękawic i obuwia wysokiego przeznaczonych do ochrony ich użutkownika przed płynnymi substancjami chemicznymi. 1.29. EN 465-4 Podaje ona jakie są wymagania odnośnie właściwości materiałów zastosowanych w tej odzieży ochronnej i całościowo dla poszczególnego rodzaju artykułu. 1.30. EN 466 Odzież chroniąca przed chemikaliami z połączeniami nieprzepuszczającymi cieczy Norma ta określa, jakie są minimalne wymagania dla odzieży nieprzepuszczającej cieczy, posiadającej uszczelnione szwy między różnymi jej częściami jak również dla rękawic i obuwia wysokiego przeznaczonych do ochrony ich użytkownika przed płynnymi substancjami chemicznymi. 1.31. EN 466-3 Podaje ona, jakie są wymagania odnośnie właściwości materiałów zastosowanych w tej odzieży ochronnej i całościowo dla poszczególnego rodzaju artykułu. 1.32. EN 467 Odzież chroniąca przed ciekłymi chemikaliami Obowiązująca norma europejska określa minimum wymagań w stosunku do artykułów odzieżowych zapewniających ochronę niektórym częściom ciała przed ciekłymi chemikaliami jak np. fartuchy, rękawy i kaptury. Określa ona wymagania co do właściwości materiałów konstrukcyjnych odzieży ochronnej, lecz nie dla całkowitej ochrony chemicznej z racji możliwości stosowania tych elementów odzieży w różnych zestawieniach. 1.33. EN 468 Badanie odporności ubrania w kabinie na rozpyloną ciecz po przeprowadzonych wcześniej praniach. 1.34. EN 470-1 Odzież ochronna dla spawaczy i osób wykonujących zawody pokrewne Określa metody badań i wymagania ogólne właściwości odzieży ochronnej przeznaczonej dla spawaczy i osób zajmujących się technikami pokrewnymi, odznaczającymi się podobnymi zagrożeniami. Ten typ odzieży ochronnej ma za zadanie chronić osobę, która ją nosi przed małymi rozpryskami ciekłych metali, krótkotrwałym kontaktem z płomieniem oraz przed promieniowaniem ultrafioletowym. Przeznaczony jest do noszenia w sposób nie przerwany przez okres do około 8 godzin, w temperaturze otoczenia. 1.35. EN 471 Odzież ostrzegawcza o intensywnej widzialności Norma definiuje właściwości, jakie powinna posiadać odzież mająca na celu wizualnie sygnalizować obecność użytkownika, aby go zauważyć i widzieć w warunkach niebezpiecznych, tak przy świetle dziennym i nocnym, jak i w świetle reflektorów. Klasa powierzchni materiałów tła o właściwościach fluorescencyjnych (0 d o3) : podaje klasę widzialności odblaskowej materiału. Klasa materiału odblaskowego (0 do 3) : podaje klasę tworzywa odblaskowego w zależności od swego współczynnika odblaskowości. Technologie odblaskowe 3M Scotchlite R odbijają światło reflektorów pojazdu w kierunku swego źródła pozwalając na zwiększenie odległości z której widzialny jest pieszy z 30 do 160 metrów. 3M SCOTCHLITE TM REFLECTIVE MATERIAL Materiał na bazie mikrokulek : mikrokulki szkła zatopione w żywicy o właściwościach odblaskowych, Błona z mikrograniastosłupami : graniastosłupy akrylowe zespolone z błoną PVC poprzez połączenie wewnątrzmolekularne. 1.36. EN 511 Odporność na zimno Określa metody badań rękawic chroniących przed zimnem przekazywanym konwekcyjnie lub za pośrednictwem przewodzenia do -50*C. Zimno to moze być związane z warunkami klimatycznymi lub działalnością zawodową. OCHRONA PRZED ZIMNEM Poziom właściwości Wymagania 0 do 4 a : Odporność na zimno konwekcyjne 0 do 4 b : Odporność na zimno kontaktowe 0 lub 1 c : Nieprzemakalność 1.37. EN 531 Odzież ochronna przeznaczona dla pracowników przemysłu narażonych na czynniki gorące Norma ta jest stosowana dla odzieży ochronnej dla pracowników przemysłu narażonych na kontakt z gorącem. Ubranie składa się z elementów wierzchnich wykonanych z elastycznych materiałów mających za zadanie chronić odpowiednie partie ciała. Do tej ochrony zalicza się też kaptur, i getry, lecz wyłączone są wszystkie inne rodzaje ochrony głowy, rąk i nóg. Norma EN531 określa wymagania co do właściwości i metod badań dla zastosowanych materiałów do konstrukcji odzieży i udziela wskazówek odnośnie kroju do ewentualnego wykorzystania. Odzież ochronna spełniająca wymaganie niniejszej normy europejskiej ma na celu ochronę pracowników przemysłu narażonych na krótkotrwałe kontakty z płomieniem oraz z przynajmniej jednym rodzajem czynnika gorącego. Czynnikami gorącymi mogą być: ciepło konwekcyjne, promieniowanie cieplne, duże rozpryski ciekłych metali lub kombinacje działania tych czynników. 1.38. EN 533 Odzież chroniąca przed ograniczonym rozprzestrzenianiem płomienia Norma ta określa wymagania dla właściwości materiałów o ograniczonym rozprzestrzenianiu płomienia stosowanych w odzieży ochronnej. Podaje ona klasyfikację od 1 do 3 dla materiałów i połączeń materiałów poddanych próbie według EN532 przed i po wypraniu. Materiał z wskaźnikiem 3 nie powoduje żadnego rozprzestrzeniania płomienia i nie powstają dziury przy kontakcie z płomieniem. 1.39. EN 659 Rękawice ochronne dla strażaków Ma zastosowanie wyłącznie do rękawic ochronnych dla strażaków do walki z pożarami i przy operacjach poszukiwawczo-ratowniczych. Określa metody badań i właściwości minimalne tych rękawic (przykładem jest minimalny poziom odporności mechanicznej wg normy EN388 wynoszący 2,2,2,2). 1.40. EN 812 Przemysłowe hełmy lekkie Są one przeznaczone przede wszystkim do stosowania wewnątrz budynków. Hełm lekki nie zabezpiecza przed upadkiem przedmiotu z wysokości, lecz przed zderzeniem z przeszkodą i nie może w żadnym przypadku zastępować hełmu ochronnego. 1.41. EN 943-1 Odzież ochronna przed płynnymi i gazowymi substancjami chemicznymi, aerozolami i cząstkami stałymi. Norma ta określa minimalne wymagania dla chemicznych kombinezonów ochronnych z aparatem powietrznym i bez, tj. gazoszczelne (typ 1) i niegazoszczelne (typ 2), w tym dla elementów składowych jak osłona oczu lub aparat ochrony dróg oddechowych (APR), rękawic i butów, które mogą być opisane w innych normach. 1.42. EN 1149-1 Odzież ochronna antystatyczna Niniejsza norma europejska określa wymagania elektrostatyczne i metody badań dla odzieży ochronnej rozładowującej elektryczność statyczną, aby wykluczyć iskry mogące spowodować pożar. Wymagania te nie są wystarczające dla środowiska niepalnego wzbogaconego w tlen a metoda badań nie ma zastosowania w przypadku tkanin zawierających włókna z rdzeniem przewodzącym. Normy tej nie stosuje się do zabezpieczenia przed napięciami sieciowymi. 1.43. EN 12477 Odporność przy spawaniu Wymagania i metody badań dla rekawic stosowanych przy spawaniu ręcznym metali, cięciu i technikach pokrewnych. Rękawice spawalnicze klasyfikuje się w dwóch rodzajach : B jeśli wymagana jest dobra chwytność oraz A dla innych metod spawalniczych. 1.44. PREN 13034 Wymagania odnośnie właściwości technicznych ochronnych kombinezonów chemicznych przy ograniczonym zabezpieczeniu przed substancjami chemicznymi w stanie ciekłym Norma przedstawia minimalne wymagania dla kombinezonów do ochronny chemicznej w ograniczonym zakresie, do wielokrotnego stosowania (typ 6). Odzież ta zapenia ograniczone zabezpieczenie przy występowaniu aerozoli, cieczy, mgieł i drobnych rozprysków, gdzie rodzaj potencjalnej ekspozycji, mgieł, parowania.... jest określony. Norma wyszczególnia również wymagania dla połączeń różnych części konstrukcyjcych tego ubrania poprzez zastosowanie próby rozpylonej cieczy w stopniu ograniczonym w stosunku do całego kombinezonu, który jest wariantem pochodnym od normy EN468 : 1994. Dwa zasadnicze badania wg. prEN13034 są badaniami pochodzącymi z norm EN368 (tkanina) i EN468 (ubranie). Spełnienie wymagań normy EN368 nie wystarczy do uzyskania certyfikacji tej odzieży.